تبليغاتX
آتيه

مادر می گفت:

 چهل خط روي ديوار

چهل بار ورق خوردن تقويم

چهل بار سوار متروي كار

چهل بار دست كشيدن  بر پنجره ي بخار آلود

چهل بار...!

چهل رد بر برف

و چهل شب برف بي امان!

در گهواره ي كودكي‘ مادر مي گفت:

                                 هر دانه ي برف را

                                              فرشته اي مي كشد بردوش!


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط شكرخدا گودرزي در دوشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1387 و ساعت 8:40 |

زمستان

         در گورستان مشرف به كوچه هاي باريك

         وباغهاي فراموش شده ي زادگاه

                               همه ي خاطرات كودكي را

                                        كه بوي ريحان وسيب مي داد

                                                     زمان به صفر رسيدن حافظه ات

                                                         ــ دا ــ

                                                     به خاك سپرديم!


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط شكرخدا گودرزي در دوشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1387 و ساعت 8:38 |

نظاره مي كنم رفتن تو را

ونوبت خويش را انتظار مي كشم!

غريبانه مي روي

                  موزون

                         بر فراز دستهاي قليل!


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط شكرخدا گودرزي در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387 و ساعت 14:37 |

با دروغهاي بي گناه  سر به زير

روي بيد پير

لانه ساختيم

با حروف ناگزير

جمله ساختيم!


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط شكرخدا گودرزي در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387 و ساعت 14:29 |

مي خواهم به كودكي ام باز گردم

                                        به كوچه باغي كه از آن مي گذشتيم

                                                                                  با تو...

                                       دست در دست

                                       شانه به شانه

                                       به روزي كه تمشكهاي نارس را مي چيديم

                                       وطعم گس آلوچه را

                                       با لذتي كودكانه مي بلعيديم!


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط شكرخدا گودرزي در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387 و ساعت 11:35 |

آتیه !

   ماندم که بیایی

                  دریغ...

                        دریغ...

                             آه...


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط شكرخدا گودرزي در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387 و ساعت 11:29 |

آمدیم آتیه

           بدون پرسش!

ماندیم

       بدون علت

-         میان دودربسته،بی آنکه بدانیم –


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط شكرخدا گودرزي در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387 و ساعت 11:25 |

آتیه !

در کولاک سومین زمستان

از آخرین یخبندان زمین

                            تنها

                           چشمان تو بود که می درخشید

-         شفاف –

من به صدای قلبم گوش می دادم

درختان چونان اشباح یخزده

                          ایستاده بودند!


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط شكرخدا گودرزي در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387 و ساعت 11:23 |

آتیه!

آن روزکه شهر پر شرجی نگاهت بود

بربالهای تردعشق

ازپل شک گذشتم تا آنسوی پل

افسانه خوان راز نگاهت باشم!


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط شكرخدا گودرزي در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387 و ساعت 11:21 |

باز از کوچه ی تکرارکودکی می گذرم

                                             دیوارها

                                            خاطرات کودکی را ورق می زنند

                                                                                       ومن

                                              حادثه ی باتو بودن رامرورمی کنم آتیه!


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط شكرخدا گودرزي در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387 و ساعت 11:18 |